Παρακολούθηση της εθνικής οδού ναρκωτικών του Ειρηνικού

Πώς τα καρτέλ της Λατινικής Αμερικής αναδιαμορφώνουν το εμπόριο ναρκωτικών στον μεγαλύτερο ωκεανό του κόσμου

Σον ΟυίλιαμςΟ Sean Williams είναι ένας δημοσιογράφος με έδρα την Aotearoa στη Νέα Ζηλανδία που καλύπτει μια σειρά θεμάτων, συμπεριλαμβανομένου του παγκόσμιου οργανωμένου εγκλήματος

Kevin KnodellΟ Kevin Knodell είναι ένας δημοσιογράφος με έδρα τη Χαβάη που καλύπτει θέματα ασφάλειας, διπλωματίας και περιβάλλοντος στον Ειρηνικό

18 Φεβρουαρίου 2025

 

Τον Φεβρουάριο του 2023, οι αρχές της Νέας Ζηλανδίας ανακάλυψαν ένα περίεργο ροζ-μαύρο πλωτήρα να εκτοξεύεται πέρα ​​δώθε σε διεθνή ύδατα κοντά στα νησιά Κουκ. Μετά από πιο προσεκτική εξέταση, είδαν ότι το τζετσάμ ήταν 81 μπάλες κοκαΐνης, κρατημένες μαζί με δίχτυα ψαρέματος και επέπλεαν σε ένα κρεβάτι με κίτρινες σημαδούρες.

Ο Άντριου Κόστερ, ο αστυνομικός επίτροπος της Νέας Ζηλανδίας εκείνη την εποχή, είπε ότι η κρύπτη των 3,5 τόνων, αξίας 290 εκατομμυρίων δολαρίων, ήταν η μεγαλύτερη κατάσχεση παράνομων ναρκωτικών της δύναμής του «με αρκετό περιθώριο». Είχε πεταχτεί στη θάλασσα από ένα ψαροκάικο, είπαν αξιωματούχοι που γνωρίζουν την προτομή στο New Lines .

Αν η έλξη παρέμενε άγνωστη, πρόσθεσαν, θα είχε παραληφθεί από ένα δεύτερο σκάφος για να μεταφερθεί λαθραία - αλλά όχι στη Νέα Ζηλανδία, σύμφωνα με τον Γκρεγκ Γουίλιαμς, διευθυντή της Εθνικής Ομάδας Οργανωμένου Εγκλήματος. Ο Ουίλιαμς ήταν ανένδοτος ότι το έθνος του «δεν είναι αγορά κοκαΐνης».

Ο Γουίλιαμς πίστευε ότι τα δέματα προορίζονταν για τον πολύ μεγαλύτερο γείτονα της Νέας Ζηλανδίας. Οι Αυστραλοί πληρώνουν μερικές από τις υψηλότερες τιμές στη γη για το ναρκωτικό και η μεγαλύτερη πόλη τους, το Σίδνεϊ, είναι μια από τις πιο προσοδοφόρες αγορές κοκαΐνης στον πλανήτη.

«Πάντα περιγράφω τη Νέα Ζηλανδία ως Ευρώπη στον Δία της Αυστραλίας», πρόσθεσε ο Williams. Αλλά αυτό αλλάζει. Για δεκαετίες, το φάρμακο επιλογής της Νέας Ζηλανδίας ήταν η μεθαμφεταμίνη, γνωστή τοπικά ως «P» για το «καθαρό». Παραδοσιακά, προήλθε από εργαστήρια στις ζούγκλες της περιοχής του Χρυσού Τριγώνου της Νοτιοανατολικής Ασίας, όπου συναντώνται η Μιανμάρ, η Ταϊλάνδη και το Λάος. Οι κινεζικές συμμορίες Triad εισήγαγαν το P και το διένειμαν με τοπικά πληρώματα ποδηλάτων, όπως η Black Power ή η Mongrel Mob, δύο σκληρά αντίπαλες συμμορίες των οποίων ο αριθμός προέρχεται παραδοσιακά από τη νεολαία των Μαορί.

Ωστόσο, η απόφαση της Αυστραλίας το 2014 να αρνηθεί ή να ακυρώσει τις βίζες για λόγους χαρακτήρα μετέφερε την πηγή των παράνομων ναρκωτικών της Νέας Ζηλανδίας από την Ασία στη Λατινική Αμερική. Έκτοτε, αυξανόμενες ποσότητες P έχουν διανύσει τα 7.000 περίπου ναυτικά μίλια στη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία από τις θύλακες του Ισημερινού, του Παναμά και ακόμη και της Φλόριντα, κατά μήκος της λεγόμενης «Ειρηνικής Οδού Ναρκωτικών» που κάνει σλάλομ μεταξύ των μικροσκοπικών, αρχιπελαγικών εθνών του μεγαλύτερου ωκεανού στον κόσμο. Οι Νεοζηλανδοί πληρώνουν τώρα τόσο υψηλό τίμημα για ναρκωτικά που οι ηγέτες των καρτέλ το γνωρίζουν ως «το χρυσό ψήγμα».

Σε πολλούς εκτός της περιοχής, ο Ειρηνικός μπορεί να φαίνεται τρομακτικός - ακόμη και τρομακτικός - στην απεραντοσύνη του. Αλλά οι πρόγονοι των ιθαγενών της Ωκεανίας περιηγήθηκαν, εγκαταστάθηκαν και ψάρευαν τα 60 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια της με απλά κανό. Σε αυτά τα μικροσκοπικά και διάσπαρτα μέρη, λέγεται συχνά ότι το νερό συνδέει τις κοινότητες αντί να τις χωρίζει. Τώρα, οι βαρόνοι των ναρκωτικών της Λατινικής Αμερικής χρησιμοποιούν τα ίδια ρεύματα και εμπορικούς ανέμους στα οποία βασίζονται οι νησιώτες για αιώνες για να συνδέσουν και να επεκτείνουν τις κολοσσιαίες, εγκληματικές αυτοκρατορίες τους.

Ο αντιναύαρχος Bob Little το γνωρίζει αυτό περισσότερο από τους περισσότερους. Από ένα μικρό γραφείο στο Camp Smith της Χαβάης, διευθύνει την Joint Interagency Task Force West (JIATF-W), η οποία συντονίζεται με τις χώρες του Ειρηνικού για την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και άλλων διεθνικών εγκλημάτων. Η εθνική οδός των ναρκωτικών του Ειρηνικού, είπε, «έχει αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις στις χώρες διέλευσης», οι οποίες οδηγούν σε «διαφθορά, παρουσία μεξικανικής δραστηριότητας καρτέλ [και] άλλη αποσταθεροποιητική παράνομη δραστηριότητα στην περιοχή για την υποστήριξη αυτής της ροής».

Έθνη όπως τα Φίτζι, η Τόνγκα και η Σαμόα μετά βίας γνώριζαν ναρκωτικά πιο ισχυρά από τη μαριχουάνα στην πρόσφατη μνήμη. Τώρα έχουν βυθιστεί σε κρίσεις εθισμού . Οι δύο μεγαλύτερες οργανωμένες εγκληματικές ομάδες του Μεξικού, το Sinaloa Cartel και το Cartel Jalisco Nueva Generacion, φέρεται επίσης να στρατολόγησαν τοπικούς πολιτικούς ηγέτες σε ένα εμπόριο αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Την τελευταία δεκαετία, αυτές οι ομάδες έχουν αποστείλει αυξανόμενες ποσότητες κοκαΐνης και μεθαμφεταμίνης. Οι υπερβολικές δόσεις του ισχυρού συνθετικού οπιοειδούς φαιντανύλη έχουν αρχίσει να πλήττουν την περιοχή. Παρά τον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών» της Ουάσιγκτον για το 54ο έτος του, η χρήση παράνομων ναρκωτικών δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη.

Στις 31 Ιανουαρίου, στρατιωτικοί αξιωματούχοι των Φίτζι επιβεβαίωσαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην πρωτεύουσα Σούβα ότι η αστυνομία των Φίτζι είχε ζητήσει τη βοήθεια του στρατού των Φίτζι για την καταπολέμηση της κρίσης ναρκωτικών στη χώρα. Ο Pio Tikoduadua, υπουργός Άμυνας των Φίτζι, ο οποίος διετέλεσε επίσης υπουργός Εσωτερικών μέχρι τον Δεκέμβριο του 2024, είπε ότι «η ανάπτυξη του στρατού είναι μια σοβαρή απόφαση που πρέπει να ληφθεί μόνο ως έσχατη λύση και μόνο σε καταστάσεις όπου οι πολιτικοί μηχανισμοί έχουν χρησιμοποιηθεί πλήρως και έχουν βρεθεί ανεπαρκείς».

Η παραγωγή κόκας στη Λατινική Αμερική βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ, τα «σούπερ καρτέλ» κυριαρχούν στα λιμάνια της βόρειας Ευρώπης και τα ναρκωτικά διαδραματίζουν βασικό ρόλο στις συγκρούσεις που καλύπτουν μέρη όπως το Αφγανιστάν και η Μιανμάρ. Εάν τα πλουσιότερα έθνη του κόσμου δεν μπορούν να συγκρατήσουν αυτή την παγκόσμια μαύρη αγορά που υπολογίζεται στα 360 δισεκατομμύρια δολάρια, πώς θα αντιμετωπίσουν τα μικρά και φτωχά κράτη της Ωκεανίας;

Όταν ο Denis O'Reilly, ένας έφηβος Καθολικός που εγκατέλειψε το σεμινάριο, εντάχθηκε στην Black Power το 1972, η σκηνή των συμμοριών της Νέας Ζηλανδίας ήταν «αποδιοργανωμένη — σε αντίθεση με το οργανωμένο — έγκλημα».

Η Black Power αποτελούταν, όπως και ο αντίπαλός της, η Mob των Mongrel, που αποτελούνταν κυρίως από νεαρούς Μαορί που αντιμετώπιζαν ανεργία και φυλετικές διακρίσεις. Όμως, ενώ η Μαφία υιοθέτησε την εικόνα της ναζιστικής Γερμανίας -ασπαζόμενος τον «μικρισμό» για τον οποίο κατηγορήθηκε από τους «pakeha» (λευκούς) Νεοζηλανδούς- η Black Power βυθίστηκε στην αντιρατσιστική ιδεολογία της εποχής. Ο O'Reilly, ο οποίος είχε έντονο ενδιαφέρον για τη θεολογία της απελευθέρωσης του Ψυχρού Πολέμου, ήταν γαντζωμένος.

Τίποτα από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι ο O'Reilly και τα άλλα μέλη του ήταν ιδανικά πρότυπα πολιτικών δικαιωμάτων. Και οι δύο συμμορίες επιτέθηκαν στην αστυνομία και η μία στην άλλη σε διαρκείς μάχες, μερικές από τις οποίες ήταν θανατηφόρες. Αλλά όπως είπε ο O'Reilly στο New Lines , ήταν «βία υπό την επήρεια μέθης, χουλιγκανισμός. Απλά ανόητα πράγματα».

Όλα άλλαξαν όταν ο P έφτασε στην ξηρά το 1999. Το φάρμακο εισήχθη και κατασκευάστηκε σε τοπικά αυτοσχέδια εργαστήρια από την Mob, την Black Power ή άλλες συμμορίες ποδηλατών όπως οι Mongols και οι Hells Angels. Κάποιοι το ονόμασαν «μανιβέλα» ή «γρήγορα». Είτε έτσι είτε αλλιώς, είπε ο O'Reilly, «ήταν παντού».

Δεν εισήχθη όλο το P από την Κίνα. Αλλά σχεδόν κάθε συστατικό, ή «πρόδρομος», χημικό που αναμειγνύεται για τη δημιουργία του ήταν. Τα έθνη των νησιών του Ειρηνικού χρησιμοποιήθηκαν περιστασιακά από Κινέζους παραγωγούς για να μαγειρέψουν μεθαύριο: Το 2004, μπάτσοι από τα Φίτζι κατέστρεψαν ένα κινεζικό εργοστάσιο μεθεμάτων που περιείχε αρκετές πρόδρομες ουσίες για να παρασκευάσει το φάρμακο αξίας ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Το μεγαλύτερο μέρος του Triad meth προοριζόταν για την Αυστραλία, την «αγορά του μεγάλου αδελφού», είπε ο Bruce Berry, διευθυντής τελωνειακών ερευνών, ενώ η Νέα Ζηλανδία έπιασε μικρές ποσότητες ή «διαρροή».

Το 2013, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα, απογοητευμένο από την κρίση εθισμού των πολιτών του, κατέστειλε την παραγωγή μεθαμφεταμίνης. Στις 29 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, 3.000 μπάτσοι έκαναν έφοδο στο μικροσκοπικό, παράκτιο σημείο του Μπόσε - το οποίο οι αρχές ονόμασαν «Το Νούμερο Ένα Χωριό Ναρκωτικών της Κίνας» - συνέλαβαν 182 άτομα και κατέσχεσαν τρεις τόνους κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης ή «πάγου». Ο επονομαζόμενος «νονός» του Μπόσε ήταν μηχανικός του ΚΚΚ. Εκτελέστηκε το 2019.

Η επιχείρηση του Πεκίνου ώθησε την παραγωγή meth πέρα ​​από τα σύνορα της Κίνας στο Λάος, το Βιετνάμ και, κυρίως, τη Μιανμάρ, όπου η παραγωγή ναρκωτικών είχε τροφοδοτήσει από καιρό την εμφύλια σύγκρουση της χώρας. Τα καζίνο εμφανίστηκαν σε σκιερές «ελεύθερες ζώνες» για να πλύνουν δισεκατομμύρια δολάρια για τις πλουσιότερες οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών στον κόσμο. Ο μεγαλύτερος από αυτούς ήταν ο Sam Gor, γνωστός ως «The Company», ένα συνδικάτο ναρκωτικών με επικεφαλής τον Κινεζο-Καναδό βασιλιά Tse Chi Lop και αξίζει πολλές φορές περισσότερο από οποιοδήποτε λατινοαμερικανικό καρτέλ.

Τίποτα δεν άλλαξε τη βιομηχανία φαρμάκων του Ειρηνικού όσο η απόφαση της Αυστραλίας το 2014 να τροποποιήσει το άρθρο 501 του νόμου περί μετανάστευσης, απελαύνοντας μη πολίτες που απέτυχαν σε ένα τεστ χαρακτήρων με θολή διατύπωση. Πολλοί από τους 3.058 Νεοζηλανδούς που απελάθηκαν βάσει του νόμου, γνωστοί συλλογικά ως «501s», είχαν μετακομίσει στην Αυστραλία ως αγόρια και είχαν λίγες, έως καθόλου, δομές υποστήριξης στη χώρα γέννησής τους. Μερικοί ήταν μέλη κλαμπ μοτοσικλετιστών παράνομων όπως οι Comancheros, μια ομάδα που φοβόταν για τη βία και τις διασυνδέσεις της με τα καρτέλ διακίνησης κοκαΐνης της Λατινικής Αμερικής.

Οι 501 κατέλαβαν τον χλοοτάπητα εθνοτικών συμμοριών πίσω στη Νέα Ζηλανδία και εκτέλεσαν πολύ μεγαλύτερες αποστολές ναρκωτικών. Το 2014, μπάτσοι κατέστρεψαν ένα φορτίο 1.100 λιβρών μεθυλομεθανίου στον τροπικό βορρά της Νέας Ζηλανδίας. Το 2016, ένας Μεξικανός και ένας Νεοζηλανδός συνωμότησαν για να εισαγάγουν περίπου 1,5 εκατομμύρια δολάρια κοκαΐνης μέσα σε ένα κεφάλι αλόγου επικαλυμμένο με διαμάντια. Και οι προτομές συνέχιζαν να μεγαλώνουν.

Τα 501 "έφεραν μια εντελώς διαφορετική δυναμική και απειλές στην εγκληματική σκηνή στη Νέα Ζηλανδία", είπε ο Berry στο New Lines . Οι Comancheros είχαν μέλη που στάθμευαν στην Ταϊλάνδη και, κυρίως, στο Μεξικό. «Άλλαξαν τον υπόκοσμο στη Νέα Ζηλανδία και τώρα δεν υπάρχει επιστροφή», είπε ο Jared Savage, δημοσιογράφος και συγγραφέας δύο βιβλίων για τις συμμορίες της Νέας Ζηλανδίας. «Όλοι είναι μεγαλύτεροι, πιο κακοί και καλύτεροι από πριν».

Η Νέα Ζηλανδία, ωστόσο, απέλασε τα δικά της 501 - 1.040 μεταξύ 2013 και 2018 - στα έθνη των νησιών του Ειρηνικού που γεννήθηκαν. Συνεισφέρουν «σημαντικά» στην επέκταση της εθνικής οδού για τα ναρκωτικά του Ειρηνικού, δήλωσε ο Jose Sousa-Santos, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Canterbury που ειδικεύεται στην ασφάλεια και την άμυνα του Ειρηνικού. «Οι εγκληματικές ομάδες της Λατινικής Αμερικής, όπου ήταν συμφέρουσες, συνεργάστηκαν με τοπικούς παράγοντες για να διευκολύνουν τη διακίνηση ναρκωτικών καθώς και για την εξυπηρέτηση των ντόπιων πελατών. Στα νησιά του Ειρηνικού, τοπικά εγκληματικά δίκτυα χρησιμοποιούνται για τη διευκόλυνση της διακίνησης ναρκωτικών μέσω της περιοχής διεισδύοντας στις αρχές επιβολής του νόμου, στα τελωνεία και σε άλλες κρατικές υπηρεσίες, καθώς και σε συνεργασία με τον εμπορικό τομέα».

Οι μικρές και δεμένες αρχές του Ειρηνικού καθιστούν αυτή τη διαφθορά πολύ πιο γρήγορη και ευκολότερη στην εξάλειψη. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, τα νησιωτικά κράτη της περιοχής έχουν εκτεθεί σε επίπεδα σύλληψης ναρκωτικών που οι άνθρωποι στη Λατινική Αμερική υπέφεραν εδώ και δεκαετίες.

Πριν τα καρτέλ του Μεξικού γίνουν διακινητές μεθαμφεταμίνης στον Ειρηνικό, έφτασαν στον απέραντο ωκεανό για να πάρουν στα χέρια τους κινεζικές πρόδρομες ουσίες για να εξυπηρετήσουν την αγορά των ΗΠΑ. Ο Joaquin "El Chapo" Guzman Loera του Sinaloa Cartel, για παράδειγμα, ήθελε έναν άμεσο πρόδρομο αγωγό από την Ασία στο Μεξικό - και οι υπολοχαγοί του σφυρηλάτησαν δεσμούς με τις μακροχρόνιες Triads του Χονγκ Κονγκ.

Καθώς όμως οι πρόδρομες ουσίες πήγαιναν προς μια κατεύθυνση, οι Sinaloas διοχέτευαν επίσης μικρές δικές τους αποστολές στο Χονγκ Κονγκ, για να δοκιμάσουν την ετοιμότητα της ασιατικής αγοράς για το πιο προσοδοφόρο προϊόν τους: την κοκαΐνη.

Η αποστολή κοκαΐνης σε αυτή την απόσταση έκανε ένα ήδη ακριβό ναρκωτικό ακόμα πιο ακριβό, έτσι η πελατεία του καρτέλ αρχικά περιοριζόταν κυρίως στους πολύ πλούσιους. Το καρτέλ συνεργάστηκε με τους Τριάδες, οι οποίοι είχαν και τον υπόκοσμο και τις πολιτικές επαφές για να βρουν αγοραστές και να κρατήσουν τους αστυνομικούς μακριά από την πλάτη τους.

Η κοκαΐνη κατευθύνθηκε προς τα δυτικά και οι πρόδρομες ουσίες μεθαμφεταμίνης πήγαν ανατολικά. Ήταν μια διαδρομή που είχαν κάνει για πρώτη φορά ισπανικές γαλέρες τον 16ο αιώνα, συνδέοντας τις αποικίες της Ισπανίας στη Μανίλα και το Ακαπούλκο. Τώρα ήταν ένας δρόμος εμπορίου ναρκωτικών — μια αμοιβαία επωφελής συμφωνία για τους Sinaloas και τις επαφές τους με την Τριάδα.

Το 2017, όταν οι αρχές συνέλαβαν τον Ελ Τσάπο και τον εξέδωσαν στις ΗΠΑ, τέσσερις από τους γιους του, γνωστοί ως «Los Chapitos», επέκτεινε τις προσπάθειές του στον Ειρηνικό και έστρεψαν τα μάτια τους στις αγορές της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, όπου — στη Νέα Ζηλανδία μόνο— ένα γραμμάριο κοκαΐνης κοστίζει τρεις φορές περισσότερο από ό,τι στις ηπειρωτικές ΗΠΑ.

Ο αντίπαλος του Sinaloas, το CJNG, άρχισε σύντομα να μυρίζει τις δικές του συνδέσεις πέρα ​​από τον ωκεανό. Και τον τελευταίο καιρό, ομάδες στην Κολομβία και τη Βραζιλία έχουν στείλει επίσης ναρκωτικά δυτικά. Σήμερα, η αγορά παράνομων ναρκωτικών της Νέας Ζηλανδίας αξίζει 2 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ της Αυστραλίας υπολογίζεται σε 11 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα λιμάνια στο άκρο αποστολής αυτού του αυτοκινητόδρομου, ιδιαίτερα στη μεγαλύτερη πόλη του Ισημερινού, το Γκουαγιακίλ, και τα νησιά Γκαλαπάγκος, έχουν δει μια εκπληκτική αύξηση της βίας τα τελευταία δύο χρόνια.

Αλλά και οι πολιτείες των νησιών του Ειρηνικού έχουν πληγεί σκληρά. Σακούλες και δοχεία κοκαΐνης βρέθηκαν σε παραλίες και κρυμμένα σε βάρκες σε νησιά που απέχουν χιλιάδες μίλια μεταξύ τους - από τα νησιά Marquesas στη Γαλλική Πολυνησία μέχρι τα νησιά Μάρσαλ, την Τόνγκα, τη Σαμόα, την Παπούα Νέα Γουινέα και τα Φίτζι.

Ο υποναύαρχος του Γαλλικού Ναυτικού Geoffrey d'Andigne, ο οποίος διοικούσε τις στρατιωτικές δυνάμεις στη Γαλλική Πολυνησία μέχρι τον Αύγουστο του περασμένου έτους, είπε στη New Lines ότι «η τυπική μέθοδος είναι ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος, που ακολουθεί τη διαδρομή των ανθρώπων που ταξιδεύουν στον κόσμο, που συνήθως πηγαίνουν από τα Γκαλαπάγκος στους Marquesas ή τη Γαλλική Πολυνησία και μετά εισέρχονται στον Νότιο Ειρηνικό και τον Ωκεανό. Εμφανίζονται όπως κάθε άλλο ιστιοπλοϊκό και στη συνέχεια όταν φτάνουν, μετά από 15 ημέρες στη θάλασσα, συνήθως χρειάζονται ξεκούραση, ανεφοδιασμό καυσίμων και τροφή».

Η ιδιοκτησία ενός ιστιοφόρου είναι ακριβή, όπως και η απόσυρσή του στη θάλασσα για εβδομάδες ή και μήνες κάθε φορά. Για ορισμένους ναυτικούς σκαφών αναψυχής, η μετακίνηση ναρκωτικών είναι ένας τρόπος επιδότησης του τρόπου ζωής τους. Κάποιοι θα συνεχίσουν με το παράνομο φορτίο τους αφού σταματήσουν για προμήθειες ενώ άλλοι θα περάσουν τα ναρκωτικά σε άλλο πλοίο.

Τα καρτέλ μεταφέρουν ναρκωτικά στα νησιά του Ειρηνικού κρυμμένα σε γιοτ, εμπορευματοκιβώτια, αλιευτικά ή αεροπλάνα καθώς κινούνται κατά μήκος ενός ελικοειδή χάρτη διαφορετικών διαδρομών, αλλάζοντας συχνά χέρια για να κάνουν ακόμη πιο δύσκολο τον εντοπισμό τους. Μέχρι το 2030, η χωρητικότητα εμπορευματοκιβωτίων στον Ειρηνικό αναμένεται να αυξηθεί σχεδόν κατά 250% σε σχέση με τα στοιχεία του 2000. 

Ακόμη και στα ευρωπαϊκά λιμάνια του Ρότερνταμ και της Αμβέρσας, οι αρχές μπορούν να αναζητήσουν μόνο το 8% των εμπορευματοκιβωτίων. Στη Νέα Ζηλανδία, το ποσοστό αυτό είναι 2%. Σε ορισμένα έθνη των νησιών του Ειρηνικού, είναι πιο κοντά στο μηδέν. Για το λόγο αυτό, η κατάρρευση των αποστολών εξαρτάται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την ανθρώπινη νοημοσύνη, η οποία γίνεται πιο σκληρή εάν τα καρτέλ πληρώσουν ή απειλήσουν τους εργαζόμενους. Σύμφωνα με τον Berry, τα καρτέλ μπορεί να χάσουν 9 στις 10 αποστολές και να έχουν κέρδος. Και επιπλέον, εξακολουθούν να καινοτομούν.

Οι αμερικανικές αρχές έχουν συνηθίσει σε «ναρκωτικά υποβρύχια», αυτοσχέδια σκάφη που προορίζονται να αποφύγουν τον εντοπισμό καθώς ξεκινούν υποβρύχιες εξορμήσεις εμπορίας. Ωστόσο, τον Νοέμβριο, μια επιχείρηση επιβολής του νόμου υπό την ηγεσία της Κολομβίας, στην οποία συμμετείχαν περισσότερες από 62 χώρες, εντόπισε ένα από αυτά τα υποβρύχια που μετέφερε 5 τόνους κοκαΐνης 1.250 μίλια νοτιοδυτικά του νησιού Κλίπερτον, μιας μικροσκοπικής ατόλης στον Ειρηνικό που διεκδικείται από τους Γάλλους. Ήταν το πρώτο ναρκωτικό που εντοπίστηκε στην Ωκεανία. Οι αρχές ισχυρίζονται ότι μαζί με άλλους πέντε μετέφεραν ναρκωτικά με προορισμό την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

Αλλά τα ίδια τα καρτέλ της Λατινικής Αμερικής έχουν περιορισμένη φυσική παρουσία κατά μήκος της εθνικής οδού για τα ναρκωτικά του Ειρηνικού και συνεργάζονται στενά με άλλες εγκληματικές ομάδες για τη μεταφορά των προϊόντων τους. Ο Jim Ink, ένας Αμερικανός επαγγελματίας επιβολής του νόμου με δεκαετίες εμπειρίας κυνηγώντας οργανωμένους εγκληματίες σε όλο τον κόσμο, ο οποίος τώρα υπηρετεί ως ανώτερος σύμβουλος επιβολής του νόμου στο JIATF West στη Χαβάη, λέει στη New Lines ότι όταν πρόκειται για το εμπόριο ναρκωτικών στον Ειρηνικό υπάρχουν πολλά ενδιαφερόμενα μέρη - κυρίως μεταξύ των νησιωτών.

«Σε πολλές περιπτώσεις, δεν υπάρχουν μόνο οι εγκληματικές οργανώσεις που βγαίνουν από το δυτικό ημισφαίριο, σε μεγάλο βαθμό τα μεξικανικά καρτέλ, αλλά και οι ασιατικές εγκληματικές οργανώσεις όπως οι Τριάδες ή ακόμη και [ομάδες] της Νοτιοανατολικής Ασίας, και στη συνέχεια μερικές από τις αυτόχθονες ομάδες [Pasifika] και βοηθούς εκεί», είπε ο Ink. «Υπάρχει ευκαιρία στον Ειρηνικό».

Υπάρχει επίσης μια αυξανόμενη κρίση εθισμού. Το Πάγκο Πάγκο είναι η παραθαλάσσια πρωτεύουσα της Αμερικανικής Σαμόα και η μοναδική επικράτεια των ΗΠΑ νότια του ισημερινού. Μόλις περίπου 44.000 άνθρωποι ζουν στα πέντε νησιά της επικράτειας, που είναι γεμάτα με παρθένες παραλίες και καλύπτονται από πυκνή, πράσινη ζούγκλα. Το νερό είναι αρκετά καθαρό για να δεις ψάρια στην κοίτη του λιμανιού του Pago Pago.

Αλλά η ομορφιά των νησιών διαψεύδει τον αγώνα της ζωής σε ένα από τα πιο απομονωμένα μέρη του κόσμου. Ένα στοιχείο για την τελευταία του καταστροφή είναι γραμμένο μεγάλο σε μια διαφημιστική πινακίδα δίπλα στον κεντρικό δρόμο του Πάγκο Πάγκο. Απεικονίζει τον Roman Reigns, έναν πρωταγωνιστή της πάλης του WWE από τη Σαμόα, με κείμενο στα Σαμόα που προτρέπει τους νέους να μην παίρνουν ναρκωτικά. Οι μπάτσοι βρίσκουν όλο και μεγαλύτερες ποσότητες μεθαμφεταμίνης, μερικές φορές μαζί με πυροβόλα όπλα. Οι επιδρομές της μικρής αστυνομικής δύναμης των νησιών δεν έχουν ανακόψει το κύμα της μεθόδου — ούτε τη χρήση της.

«Είναι προφανές ότι η περιοχή έχει πρόβλημα με τα ναρκωτικά», είπε ο ανώτατος αστυνομικός της περιοχής, Falanaipupu Taase Sagapolotuele, στο BenarNews τον Ιανουάριο του 2023, «και τα τελευταία έξι χρόνια, η κυβέρνηση δημιούργησε μια ειδική ομάδα για τα ναρκωτικά, αλλά δεν βγαίνουν λύσεις από αυτήν την ειδική ομάδα».

Τον Νοέμβριο του 2023, αξιωματούχοι στην Αμερικανική Σαμόα υπέγραψαν μια διμερή συμφωνία με το κοντινό Ανεξάρτητο Κράτος της Σαμόα, όπου τα ναρκωτικά και τα όπλα εμφανίζονται επίσης πιο συχνά, για να συνεργαστούν οι αντίστοιχες υπηρεσίες επιβολής του νόμου για να καταλάβουν πώς εισέρχονται τα ναρκωτικά.

Εν τω μεταξύ, ο εθισμός έχει εκτοξευθεί στα νησιά του Ειρηνικού - και, όπως η Νέα Ζηλανδία στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι εγκληματίες των νησιών μαγειρεύουν τοπικά μεθυστική ουσία, με τα μεξικανικά καρτέλ να περιορίζουν τα κέρδη.

Υπάρχουν «ενδείξεις ότι, συγκεκριμένα, αυτό που διαφορετικά θα ήταν το meth που παράγεται από το Μεξικό αρχίζει να ξεφεύγει», είπε ο Little, «με τα μεξικανικά καρτέλ να αρχίζουν να διεισδύουν σε εταίρους στην περιοχή όπου σίγουρα η δυνατότητα, από πλευράς περιθωρίου κέρδους ή/και διαφοροποίησης κινδύνου, ωφελεί τα καρτέλ να ωθήσουν μέρος αυτής της παραγωγής εκτός της χώρας τους».

Κανένα νησιωτικό έθνος δεν έχει νιώσει πιο έντονα τις επιπτώσεις του αυτοκινητόδρομου των ναρκωτικών από τα Φίτζι. Μια συλλογή από 332 νησιά που φιλοξενούν περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους, η φήμη της ως τουριστικού σημείου και παράδεισος για σέρφινγκ έχει κρύψει δεκαετίες εμφύλιων συγκρούσεων, πραξικοπημάτων και εσωτερικών συγκρούσεων που την έχουν αφήσει ανοιχτή στην εκμετάλλευση των καρτέλ σε κολοσσιαία κλίμακα.

Τον Ιανουάριο του 2024, η αστυνομία κατέσχεσε σχεδόν 5 τόνους meth αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε δύο επιδρομές κοντά στην παραθεριστική πόλη Nadi, τη μεγαλύτερη προτομή της ποτέ. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, ένας τόνος είχε χαθεί — φέρεται να είχε στα χέρια διεφθαρμένων αστυνομικών. Δεκατρείς άνδρες έχουν κατηγορηθεί για την προτομή. Ωστόσο, ο αναλυτής Santos-Sousa είπε ότι «δεν υπήρξαν ουσιαστικές συλλήψεις πέρα ​​από τις άμεσες συλλήψεις χαμηλού επιπέδου την εποχή των κατασχέσεων. Αυτό υποδηλώνει ότι οι παράγοντες υψηλού επιπέδου σε αυτά τα δίκτυα εξακολουθούν να προστατεύονται».

Με τόσες πολλές διαρροές μεθυλίου στις τοπικές κοινότητες, τα Φίτζι έχουν τώρα μια δική τους χρόνια κρίση εθισμού — χωρίς σχεδόν καμία πολιτική μείωσης της βλάβης για την καταπολέμησή της. «Δεν σκοτώνει μόνο τη νεολαία, σκοτώνει και τα παιδιά μας», είπε ο Tikoduadua στο New Zealand's 1 News κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τον Μάιο του περασμένου έτους. «Αν δεν λύσουμε σύντομα αυτό το πρόβλημα ναρκωτικών στα Φίτζι, το έθνος μας θα είναι ένα έθνος ζόμπι».

Τον Ιανουάριο, καθώς οι αξιωματούχοι των Φίτζι ανακοίνωσαν ότι ο στρατός τους θα μπορούσε σύντομα να παίξει ρόλο στον αγώνα της κυβέρνησης κατά των ναρκωτικών, προσπάθησαν να κατευνάσουν τις ανησυχίες για μια ευρύτερη επίθεση στις προσωπικές ελευθερίες σε μια χώρα με μακρά ιστορία στρατιωτικών πραξικοπημάτων και καταστολών. Ο Τικοντουάντουα είπε στους δημοσιογράφους στη Σούβα ότι «δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς». Ο στρατός θα διαδραμάτιζε έναν καθαρά υποστηρικτικό ρόλο, δουλεύοντας για να «διασφαλίσει ότι η εμπλοκή τους είναι σύμφωνη με το νόμο».

«Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο όσον αφορά τη συμφιλίωση και την αποκατάσταση. Υπήρξε πολλή εσωτερική θεραπεία μέσα στον στρατό», είπε ο Tikoduadua. «Ωστόσο, πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε τα εσκεμμένα όρια μεταξύ της πολιτικής διακυβέρνησης και του ρόλου του στρατού. Η ετοιμότητα [του στρατού] δεν σημαίνει ότι είναι η πρώτη λύση σε κάθε πρόκληση που αντιμετωπίζει το έθνος».

Η Santos-Sousa προειδοποίησε ενάντια στην εφαρμογή ενός αμερικανικού τύπου πολέμου κατά των ναρκωτικών στην Ωκεανία. Ενώ μια τέτοια αφήγηση «μπορεί να είναι χρήσιμη για την εξασφάλιση περισσότερων υλικών πόρων και βοήθειας για την καταπολέμηση του διεθνικού εγκλήματος, ο κίνδυνος είναι να βλάψει τις οικονομίες και τη φήμη των χωρών του Ειρηνικού που εξαρτώνται από τον τουρισμό και τις επενδύσεις».

«Η νοοτροπία του πολέμου των ναρκωτικών δεν λειτούργησε ούτε στις ΗΠΑ», πρόσθεσε. «Οι χώρες του Ειρηνικού θα μπορούσαν να υιοθετήσουν αφηγήσεις όπως «ο πόλεμος της γενιάς μας» ως εμβληματικό των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν σε όλα τα επίπεδα του κράτους και της κοινωνίας».

Ακόμη και η Νέα Ζηλανδία, η οποία έχει ιστορικά καθαρά δημόσια συστήματα και πέρυσι κατέλαβε την τρίτη θέση στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς της Διεθνούς Διαφάνειας, έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει μεμονωμένους θύλακες δωροδοκίας μεταξύ λιμενικών και αστυνομικών. «Η διαφθορά στη Νέα Ζηλανδία είναι συνήθως στη σφαίρα του χρήματος: πληρώνω κάποιον για να κάνει κάτι, για να επιβιώσει ή να ευδοκιμήσει», είπε ο Μπέρι. Φοβάται μια μετάβαση σε κάτι πιο επικίνδυνο. «Όταν κοιτάς το καρτέλ Sinaloa… δεν χρησιμοποιούν χρήματα. Χρησιμοποιούν εκφοβισμό. Χρησιμοποιούν απειλές».

Ο Μπέρι προσθέτει ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να επιταχυνθεί λόγω της αυξημένης παρουσίας «έμπιστων μυστικών» που συντάχθηκαν από το 501, οι οποίοι «φέρνουν αυτό το εμπόριο και επιταχύνουν τη σύνδεση με το οργανωμένο έγκλημα».

Αν υπάρχει μια ομάδα που οι αρχές επιβολής του νόμου της Νέας Ζηλανδίας φαίνεται να παίρνουν πιο σοβαρά, αυτή είναι οι Comancheros. Τον περασμένο Αύγουστο, η αστυνομία συνέλαβε 18 άνδρες - ολόκληρο το κεφάλαιο της - στο Christchurch, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Όμως τον περασμένο Μάρτιο, μετά από μια αναφορά της τοπικής μη κυβερνητικής οργάνωσης The Drug Foundation, οι αρχές παραδέχτηκαν ότι δυσκολεύονταν να κατανοήσουν ένα τεράστιο άλμα στη χρήση ναρκωτικών σε ολόκληρη τη χώρα. Η χρήση κοκαΐνης έχει εκτοξευθεί στα ύψη. Υπήρξαν ακόμη και περιπτώσεις θανάτων από υπερβολική δόση φαιντανύλης, της οποίας η παραγωγή, όπως και η μεθαίνη, μετατοπίστηκε από την Κίνα στο Μεξικό. Η εθνική οδός των ναρκωτικών του Ειρηνικού, όπως φαίνεται, δεν λειτούργησε ποτέ πιο ομαλά.

Τα πλούτη της έχουν επίσης γυρίσει τα κεφάλια νεαρών Νεοζηλανδών που διαφορετικά μπορεί να είχαν ενταχθεί στις εθνοτικές συμμορίες ποδηλατών της. Τον περασμένο Αύγουστο, οι αρχές κατέστρεψαν το «Mongrel Mob Kartel», μια συμμορία που δρούσε μέσα και γύρω από την πρωτεύουσα του Wellington. Αμέσως μετά, τα περιφερειακά μέλη του Mongrel Mob and Black Power συγκεντρώθηκαν στο νησί Matiu/Somes, μια έκταση 62 στρεμμάτων που βρίσκεται στο τεράστιο, φυσικό λιμάνι του Wellington. Τα μέλη κάθε συμμορίας ζευγαρώθηκαν για μια πορεία κατάδυσης που ήταν περισσότερο πολιτική παρά ψυχαγωγική: βασιζόμενοι ο ένας στον άλλον, ήλπιζαν οι ηλικιωμένοι, να θεραπεύσουν παλιές εχθρότητες και να κινητοποιήσουν τις συμμορίες ενάντια στους πιο ισχυρούς και βίαιους παρεμβαίνοντες της χώρας.

Ο Savage προτείνει ότι μια παραλλαγή όπως αυτή μπορεί να αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από «προστασία» έναντι των αρχών ή μια συγχώνευση για να ανταγωνιστεί καλύτερα τον ανανεωμένο και κερδοφόρο υπόκοσμο των ναρκωτικών της Νέας Ζηλανδίας. 

Ο O'Reilly διαφωνεί. Οι New Lines τον συνάντησαν σε μια συγκέντρωση πρεσβυτέρων της Black Power σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Wellington. «Υπήρχαν πιθανώς τρεις γενιές Black Power σε εκείνη τη συνάντηση», είπε. «Μιλούν για απασχόληση, υγειονομική περίθαλψη, στέγαση, αθλητισμό και επιτεύγματα για τις οικογένειές τους. Κανείς δεν μιλούσε για οργανωμένο έγκλημα. Κανείς δεν μιλούσε για πόλεμο εναντίον άλλων ομάδων».

Η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας είχε μόλις ανακοινώσει τον νόμο Gangs Act 2024, ο οποίος επιβάλλει τη διασπορά μελών συμμοριών, απαγορεύει στα μέλη να επικοινωνούν μεταξύ τους και, το πιο αμφιλεγόμενο, απαγορεύει τα διακριτικά 35 συμμοριών, συμπεριλαμβανομένης της Black Power. Για τον O'Reilly, αυτό είναι πολιτικό θέατρο, που στοχεύει σε εύκολους στόχους, ενώ όσοι βρίσκονται πολύ ψηλότερα στην εγκληματική τροφική αλυσίδα κάνουν σανό. 

«Τα καρτέλ είναι επίσης επιχειρηματίες λευκού γιακά και άνθρωποι που ξεπλένουν χρήματα και τέτοια πράγματα. Γι' αυτό το ρατσιστικό παράδειγμα της «συμμορίας» επιτρέπει πραγματικά μεγάλο μέρος του πραγματικού οργανωμένου εγκλήματος να μπει στο ραντάρ», είπε, εξηγώντας πώς η εστίαση των αρχών επιβολής του νόμου σε συμμορίες του δρόμου με τατουάζ αποσπά την προσοχή από πιο φιλόδοξα και εξελιγμένα εγκληματικά δίκτυα. 

Κατά την άποψή του, το πραγματικό ζήτημα είναι ο αριθμός των ομάδων που εργάζονται σε παγκόσμια κλίμακα και προκαλούν βαθύτερη αστάθεια στον Ειρηνικό. Είναι προς το συμφέρον αυτών των ομάδων να φέρνουν μεταξύ τους μικρότερες, τοπικές ομάδες όπως η Mob και η Black Power, εκμεταλλευόμενη τις ως πληρεξούσιους. «Υπάρχει [μια] παγκόσμια οργανωμένη εγκληματική συνωμοσία [και] δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος», είπε. «Αυτό είναι αληθινό».